“Kimliğimizi yok saydırır mıyız? Düşünün beş harfli ne diye.”
Bugün laptop kameranız karşısında neler yaptınız?
Bunu neden hâlâ açıklamak zorundayım.
Artık yüzleşmek istiyorum babamla. Mahkeme kurulsun, suç asıl sahibine verilsin istiyorum.
Hep konuşuyorlar, hep konuşuyorlar, sanki hep onlar konuşuyorlar.
Sanki kusmam gerekenler hala boğazımda, her an çıkacak gibi. Keşke kusabilseydim. Neden kusamadım?
Bilimin sınır tanımadığını düşünmek güzel, ama gerçek şu ki sınırlar bilim falan dinlemiyor.
Annem biliyordu. Annem biliyordu ve susuyordu. Bir anne böyle bir şey karşısında nasıl susabilir?
İşte diyorum sonunda konuşabileceğim. Konuşacağım ama nasıl?
Toplu taşımadaki nezaket kuralları hatırlatmalarında Viyana durağı.