17 senedir aynı gün aynı saatte ve aynı yerde barışçıl şekilde kutlanan 8 Mart’a bu sene polis saldırdı. Kadın düşmanı devletin arz-ı endamı.
Hafızamda önemli bir yerdeki o mutfak mekanının yeri neresiydi ve nerelerden geçip bugünkü yerini buldu?
O bir dünya vatandaşıydı. Daha fazla uğraşamayacaktı artık, eleştirmekten yorulmuştu.
Roxane Gay bedeni yazıyor: Duvarları utanç, suçluluk ve ıstıraptan örülmüş bir kafes.
Başarıyı erkek odaklı, erkeksel verilere göre, erkek egemen bir dünyada tanımlıyoruz.
Benim hayalim evlenip aile kurmak değil. Ben hissetmeye başladığım o bebeği doğurmak istiyorum.
Adam kaşla göz arasında, renkli pedimi gazete kâğıtlarına sarıp bir de siyah poşete koymuş. Değneği olsa bir büyüyle de yok edecek.
“Korunma vaadinden uzakta, yalnızlığa dair sonsuz tevekkül, bu radikal karamsarlık, filmi maddi etiğin dalgaları üzerine taşır.”
Feminizm başka türlü bir kültürün hayalini kurmaktı.
