Kadınlı erkekli, insan bedeniyle, hazla, neşeyle, rengârenk, çok sesli bir yaşamı hak ettiğimize inanıyor, sosyal medyadan mahrum yaşadığımız o yıllarda, kendi bedenimiz üzerinden verdiğimiz mesajlarla kafa dengi insanlarla bir araya gelmeye çalışıyorduk. Zaman yarım kuşak atmışken, Gezi kadınlarının özgürlük feryadından güç alıp da sokaklara fırlayan bizler nihayet meydanlarda buluştuk.
Bugün bir üniversitede böyle bir eylem yapmak mümkün mü?
Dünyayı değiştirebileceğimizi düşündük. Şimdi biliyoruz ki bu his bize has değildi, biliyoruz ki her devrim anı açık aşikar bir kaderin nabzıyla akar. Bugün her şey ne kadar farklı geliyor. İnandığımız şeyleri gömmeyeceğim, ama o his -gençliğin iyimserliği? saflık? idealizm? aptallık? – artık tamamen ve geri dönüşsüz şekilde ölü.
Bu müzik sizin hayal ettiğiniz müzik mi? Yoksa tek başınıza olsanız çok başka bir şey mi yaparsınız?
Gezi sürecinden feminizm adına benim çıkardığım ders bizim bu anaarter “beyaz feminizm”den ayrık, kendi gruplarımızın dertlerini daha iyi anlatabilecek “otantik” kadın hareketlerine muhtaç olduğumuz.
Demet Yanardağ, Dora’yı; sıradanlaşan trans cinayetlerini ve nefret cinayetleri karşısında sessizliğini koruyarak ölümleri aklayan yargı sistemini Türkiye’den Şiddet Hikayeleri’ne anlattı.
Twitter’da yumurta operasyonu diye bilinen, kullanılmayan, sahte ve spam olarak bildirilen hesapları silme işlemi tam gaz devam ediyor. Temizlikten en fazla etkilenenlerin başında 2 milyonluk takipçi listesi eriyip 900 bin küsüre düşen (o 900 bin kişi gerçek miymiş? Ülke iyiye gitmiye!) Erol Köse var. İbrahim Tatlıses’in 100 bin, Tayyip Erdoğan’ın 200 bin yumurta […]
Sağlıklı olsun da…
Zor soruların sorucusu Helen Thomas 4 Ağustos’taki 93. doğum gününe 2 hafta kala vefat etti. Açtığı yolda, gösterdiği hedefe yürüyen bir sürü haberci, bir sürü kadın var. ARO.